بانی و کلاید...جوانند و عاشق همدیگر و به بانکها دستبرد میزنند!
بانی و کلاید نمایندهی جوانانی هستند که عاشق هیجانند. اما هیجان برای آنها مفهومی دیگر دارد.
بانی پارکر در صحنهی اول فیلم و یکی از بهیادماندنیترین صحنههای افتتاحیهی تاریخ سینما در حالی با کلاید بارو آشنا میشود که کلاید در حال دزدیدن ماشین مادر بانی است. پس از آن متوجه میشوند هر دو عاشق هیجانند و درصدد دزدی از بانکها برمیآیند؛ با این حال قصد آزار رساندن به کسی را ندارند. بهتدریج ما هم به آنها علاقهمند میشویم و در مشکلات با آنها احساس همدردی میکنیم. آنها خود را دستهی بارو مینامند. در اولین سرقت خود به بانکی ورشکسته دستبرد میزنند و دست خالی بازمیگردند، سپس با پسر جوانی به نام سی. دبلیو. مُس آشنا میشوند که ادعا میکند یک سال در دارالتأدیب بوده. در ادامهی داستان برادر کلاید، باک به همراه همسرش به آنها میپیوندد. نقش همسر باک را اِستله پارسونز بازی میکرد که برای بازی در آن نقش جایزهی اُسکار بهترین بازیگر زن نقش دوم را به دست آورد. او شخصیتی بزدل و ترسو بود که فقط به فکر جان خود و باک بود، و علاقهای به کارهایی که گروه انجام میداد نداشت و پیوسته در حال اعتراض بود.
شهرت آنها کمکم در تمام ایالات متحدهی امریکا پیچید؛ بهطوریکه هرجا سرقتی اتفاق میافتاد تنها اسم دستهی بارو به گوش
میرسید، و با اینکه آنها فقط به بانکهای کوچک دستبرد میزدند در روزنامهها خبر دستبرد دستهی بارو به بانکهای بزرگ نیز چاپ میشد. در اواسط فیلم، در کشتزاری شب را به صبح میرسانند و صبح مورد حملهی مردم محلی قرار میگیرند، باک میمیرد و همسرش نابینا و دستگیر میشود. ولی بانی و کلاید و سی. دبلیو، موفق به فرار میشوند. پس از این اتفاق آنها به خانهی پدر سی. دبلیو می روند، غافل از اینکه....
یکی از غمانگیزترین صحنههای پایانی سینما، صحنهی... نه! بهتر است فیلم را تا انتها لو ندهیم و بقیهاش را خودتان ببینید.
این فیلم در ده رشتهی اسکار نامزد دریافت جایزه شد که فقط موفق به دریافت جایزهی بهترین بازیگر زن نقش دوم و بهترین فیلمبرداری (برنت گافی) شد.
آرتور هیلر پِن در 22 سپتامبر 1922 میلادی در شهر فیلادلفیای پنسیلوانیا به دنیا آمد. پِن کارگردان و تهیهکنندهای بود که با ساخت فیلم بانی و کلاید شهرت یافت.
آرتور پِن کارگردان مجموعهای از آثار تحسینشدهی دههی 60 و 70 میلادی است و دلیلش هم بیشتر آن است که با هوشیاری بر پایهی موضوعات روز فیلمهای خود را میساخت. او بعد از احراز جایگاهی مطمئن در تلویزیون بهعنوان کارگردان فیلمهای ارزشمند تلویزیونی، اولین فیلم بلند و برجستهی خود را ساخت: هفتتیرکش چپدست (1958) که در واقع بازگویی افسانهی بیلی کوچیکه بود. ویژگی این فیلم در نشان دادن دقیق این بود که میل به قانونشکنی از نظر روانشناسی یکی از مشخصههای دوران جوانی است.
انتخاب اول وارن بیتی بهعنوان تهیهکننده، برای ساخت فیلم بانی و کلاید، فرانسوا تروفو بود؛ ولی بنابر دلایلی تروفو این کار را نپذیرفت و در عوض فیلم قابل ستایش فارنهایت 451 را ساخت. بعد تهیهکننده با ژان لوک گُدار فرانسوی وارد مذاکره شد که با او هم به توافق نرسیدند. البته برخی منابع اظهار داشتند که گدار به دلیل عدم اعتماد به هالیوود این پیشنهاد را رد کرده است.
بیتی همچنین تصمیم داشت خواهرش شرلی مکلین نقش بانی پارکر را در فیلم ایفا کند، اما بعد از انتخاب خودش برای بازی در نقش کلاید بارو از تصمیم خود منصرف شد، تا در نهایت فی داناوی با غلبه بر رقبای مهمی از جمله لزلی کارون و ناتالی وود موفق شد این نقش را از آن خود کند. البته پیشنهاد بازی در این نقش به جین فوندا هم شده بود که او این پیشنهاد را رد کرد، چون در آن زمان مقیم پاریس بود و علاقهای به نقل مکان به امریکا نداشت.
انجمن فیلم امریکا در سال 2007 این فیلم را در رتبهی چهل و دوم فهرست فیلمهای برتر تاریخ سینما قرار داد و همچنین جملهی «ما بانک میزنیمِ» بانی پارکر در ردهی چهل و یکم از فهرست 100 نقلقول برتر سینما قرار گرفت.
نشریهی پریمیر نیز این فیلم را یکی از 25 فیلم خطرناک تاریخ سینما معرفی کرده است.